تبليغاتX
تاریخ و فلسفه آموزش و پرورش

تاریخ و فلسفه آموزش و پرورش
 
History and Philosophy of Education





Powered by WebGozar

Google Pagerank Checker Tool

عیسی صدیق، ملقب به صدیق اعلم (متولد ۱۲۷۳ ش)، ادیب، نویسنده، مؤسس دانشگاه تهران.

عیسی صدیق در سال ۱۲۷۳ خورشیدی در تهران متولد شد. پدرش میرزاعبدالله شاملو ملقب به صدیق‌التجار اصفهانی از نوادگان میرزا مهدی خان استرآبادی بود.وی تحصیلات ابتدایی متوسطه را در مدارس ادب، كمالیه و دارالفنون فرا گرفت. در سال ۱۲۹۰ جزو اولین گروه از دانشجویان اعزامی به خارج در دورهٔ بعد از مشروطیت بود كه عازم فرانسه شد. در سال ۱۲۹۷ دورهٔ دانشسرای ورسای را به پایان رساند و از دانشگاه پاریس دانشنامهٔ لیسانس در رشتهٔ ریاضی گرفت. چندی نیز در دانشگاه كیمبریج به‌عنوان دستیار پروفسور ادوارد براون به مطالعه و تدریس زبان فارسی پرداخت. طی دوران تحصیل در فرانسه و انگلستان که مصادف با اشغال ایران از طرف قشون بیگانه و مداخلهٔ مامورین دولت روسیهٔ تزاری در امور مملكت بود، عیسی صدیق به نگارش سلسهٔ مقالاتی در روزنامه‌های اومانیته ارگان حزب سوسیالیست و تایمز چاپ انگلستان پرداخت و از این راه و با كمك دوستانی نظیر ادوارد براون نسبت به عملیات سپاهیان بیگانه در ایران اعتراض و این عملیات ستمگرانه را تقبیح كرد. مقالات مذكور آن چنان تاثیری منفی بر حیثیت دولت روسیهٔ تزاری در محافل آزادی‌خواه اروپا نهاد كه موجب شد سفیر روسیه در لندن به وزارت خارجهٔ انگلیس اعتراض كند و خواستار توقف انتشار چنین مقالات تحریك‌آمیزی شود.

عیسی صدیق در سال ۱۲۹۷ به ایران مراجعت كرد و به سمت بازرس مدارس منصوب شد. چندی نیز رئیس فرهنگ گیلان، رئیس تعلیمات عالیه، معلم در مدرسهٔ حقوق، دارالفنون و دارالمعلمین مركزی، رئیس دفتر وزارت فواید عامه، نمایندهٔ ایران در مجمع بین‌المللی آموزش و پرورش در ژنو و رئیس دفتر وزارت عدلیه بود. در سال ۱۳۰۴ به هنگام تشكیل مجلس مؤسسان، نمایندهٔ این مجلس بود.علاوه بر مشاغل دولتی و فرهنگی، در طول این سال‌ها مدتی نیز مدیر داخلی روزنامهٔ مرد آزاد بود كه امتیاز آن را علی‌اكبر داور داشت. زمانی هم كه علی اكبر داور حزبی به نام حزب رادیكال تآسیس كرد، عیسی صدیق در آن حزب به‌عنوان قائم مقام با وی همكاری كرد.

در سال ۱۳۰۹ عیسی صدیق بنا به دعوت دانشگاه كلمبیا برای مطالعه و تحقیق به آمریكا رفت و موفق به اخذ درجهٔ دكتری در فلسفه از آن دانشگاه شد. همزمان با تحصیل در دانشگاه كلمبیا، بنا به درخواست عبدالحسین تیمورتاش وزیر دربار پهلوی، اقدام به تهیه و تنظیم طرح تاسیس دانشگاه (دارالفنون) تهران كرد. هم او بود که برای اولین بار واژهٔ دانشگاه را به جای دارالفنون به كار برد. دكتر صدیق در سال ۱۳۱۰ به ایران بازگشت و مامور تأسیس دانشگاه تهران شد.

دکتر عیسی صدیق پس از بازگشت به ایران، ابتدا به سمت ریاست دارالمعلمین عالی انتخاب شد و سپس آن را هستهٔ مركزی دانشگاه قرار داد. پس از تأسیس دانشگاه تهران در ۱۳۱۳، تا سال ۱۳۱۹ ریاست و استادی دانشسرای عالی و دانشكدهٔ علوم را عهده‌دار بود. در سال ۱۳۱۹ ادارهٔ كل انتشارات و تبلیغات و رادیو را تاسیس كرد و به ریاست آن منصوب شد. بعد از استعفای رضاشاه و تشكیل كابینهٔ محمدعلی فروغی نیز این سمت را حفظ كرد. هرچند كه یك بار به دستورشاه كم مانده بود از این سمت كنار گذاشته شود. مدتی نیز رئیس دانشگاه تهران بود. عیسی صدیق در تشکیل فرهنگستان ایران نیز نقش عمده‌ای داشت و به‌عنوان نایب رئیس فرهنگستان انتخاب شد. در همین دوره مجلهٔ آموزش و پرورش را بنیان گذاشت.

دكتر صدیق در كابینهٔ محمدعلی فروغی كه در ۳۰ شهریور سال ۱۳۲۰ تشكیل شد، برای اولین بار به وزارت فرهنگ منصوب شد و برای بار دوم در كابینهٔ علی سهیلی كه در ۲۳ آذر ۱۳۲۲ تشكیل شد، به این سمت انتخاب شد. در كابینهٔ سهام‌السلطان بیات نیز كه در ۴ آذر۱۳۲۳ تشكیل شد، و در كابینهٔ ۱۹ شهریور ۱۳۲۶ قوام‌السلطنه هم این سمت را حفظ كرد. مدتی رئیس دانشگاه تهران و استاد دانشگاه نیز بود. در سال ۱۳۲۸ به نمایندگی مجلس مؤسسان برگزیده شد. در مهر ۱۳۳۹ برای ششمین بار در كابینهٔ شریف امامی به وزارت فرهنگ منصوب شد. در سال ۱۳۲۸ در اولین دورهٔ مجلس سنا به‌ عضویت آن مجلس انتخاب شد. پنج دوره سناتور انتخابی تهران بود و در تمامی ادوار نمایندگی، ریاست كمیسیون فرهنگ و هنر در مجلس سنا را عهده‌دار بود. دكتر عیسی صدیق در ۱۵ آذر ماه ۱۳۵۷ در تهران درگذشت.

آثار

اصول تدریس حساب و حل مسائل فکری، ۱۳۰۲

صد مسئله حل‌شده حساب، ۱۳۰۲

صنایع ایران در گذشته و آینده (ترجمه سخنرانی آرتور پوپ)، ۱۳۰۴

اصول علمی علم تربیت، ۱۳۰۷

اصول تعلیم و تربیت

یکسال در آمریکا، ۱۳۱۱

روش نوین در تعلیم و تربیت، ۱۳۱۴

تاریخ مختصر فرهنگ ایران، ۱۳۱۶

سیر فرهنگ در ایران و مغرب‌زمین، ۱۳۳۲

تاریخ فرهنگ ایران، ۱۳۳۶

تاریخ فرهنگ اروپا از آغاز تا عصر حاضر

حقوق بین‌الملل

دوره مختصر تاریخ فرهنگ ایران، ۱۳۳۴

شرح حال و شخصیت و آثار فردوسی

مشهودات چهل ساله در فرهنگ

نه کنفرانس در خصوص تعلیمات عمومی

یادگار عمر (خاطراتی از سرگذشت مؤلف)،۲ جلد، ۱۳۳۸-۱۳۵۲

چهل گفتار دربارهٔ سالگردهای تاریخی، یادبود دانشمندان معاصر، تاریخ و فرهنگ ایران، ۱۳۵۲

بن مایه این نوشتار

وزیران علوم و معارف و فرهنگ ایران. اقبال یغمایی. تهران: مرکز نشر دانشگاهی، ۱۳۷۵، ص ۳۴۱-۳۵۳

آموزش و پرورش در ایران. ناصر تکمیل همایون. دفتر پژوهش های فرهنگی. شابک ۹۶۴-۳۷۹-۰۹۲-۴ ۱۳۸۵ ص۸۷-۸۸

اثرآفرینان، زندگینامهٔ نام‌آوران فرهنگی ایران، انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، جلد چهارم

یادگار عمر، خاطراتی از سرگذشت دکتر عیسی صدیق، ۱۳۳۸-


نوشته شده در تاريخ 90/05/28 توسط ایوب محمودی

نام و نام خانوادگی : زنده‌ ياد دكتر علي‌محمد كاردان

 

   آقای دکتر علی‌محمد کاردان درسال 1306 در شهر یزد به­ دنیا آمدند. ایشان فرزند پدری اهل قلم و شاعر بودند و تا پایان تحصیلات متوسطه و دوره­ی دانشسرای مقدماتی در همان شهر یزد با نتایجی درخشان به تحصیل ادامه دادند. سپس دانشسرای عالی و در ادامه دوره‌ي لیسانس فلسفه و علوم تربیتی را در تهران به پایان رساندند و برای ادامه‌ي تحصیل راهی سویس شدند. درسال 1336 پس از دفاع از پایان‌نامه‌ي دکترا به ایران بازگشتند و از ابتدای سال 1337 رسماً در دانشگاه تهران به تدریس پرداختند. نیم قرن بعد از آن، سال های پرباري برای ایران، دانشجویان دکتر علی­محمد کاردان و خود استاد بود.

   دکتر علی­محمد کاردان علاوه بر نقش فعال در تدریس و پژوهش، در مديريت امور دانشگاه نيز مشاركت داشتند؛ از جمله تا سال 1341 مديريت دروس موسسه مطالعات و تحقيقات اجتماعي، از سال 1341 تا 1348 رياست اداره‌ي كل آموزش دانشگاه تهران و از سال 1348 تا 1356 نيز رياست نخستين دانشكده علوم تربيتي كشور را كه در دانشگاه تهران داير شده بود برعهده داشتند.

   پس از انقلاب، استاد مدیریت موسسه روانشناسی دانشگاه تهران را برعهده گرفتند و از 1363 تا 1376 به این مهم همت ورزیدند. استاد در سال 1369 به عضویت پیوسته فرهنگستان علوم مفتخر شدند و همچنین مدیر گروه علوم تربیتی سازمان تهیه و تدوین کتب درسی دانشگاهی، عضو شورای پژوهشی پژوهشگاه علوم انسانی و عضو هیئت ممیزه دانشگاه تهران بودند و در انجمن‌هاي علمي مختلف حضور داشته و در دوره‌اي رياست انجمن روانشناسي اجتماعي را بر عهده داشتند.

   داشتن سمتهایی نظیر سمتهای فوق زمانی ارزشمند است که در پس آن فلسفه­ای برای عمل، ارزش­هایی برای اتکا، نظریه­ای عملی برای پایبندی به آن وجود داشته باشد. نگاه دکتر علی‌محمد کاردان به پست­ها، مسئولیت­ها و مقامات خود آن­چنان بود که تعهد ایشان در حیطه­های فوق‌الذکر را نشان می­داد.

    کارنامه‌ي استاد پر از ترجمه­های ماندگار در حوزه‌ي فلسفه، تعلیم و تربیت، آموزش و پرورش، روش تحقیق و روانشناسی اجتماعی است كه در اين ميان ‌ترجمه‌ي شيواي روانشناسي اجتماعي نوشته‌ي اتوكلاين برگ بيش از همه براي دانشجويان و دانش‌آموختگان روانشناسي آشناست. همچنين در كارنامه‌ي استاد حدود 100 مقاله و چهار تألیف به زبان­های فارسی و فرانسه وجود دارد. برخی از آثار استاد از این قرارند:

·         سیر آراء تربیتی در غرب، انتشارات سمت، 1381.

·         L'Organization scolaire en Iran, histoire et perspective, these de doctorat, Faculte des letters, Universite de Geneve, Imperimerie Reggioni et Jaccoud, 1957.

·         طرح اصلاح فرهنگ فرانسه، پل لانژون و هانری والون، انتشارات وزارت فرهنگ، چاپ اول 1337.

·         تحولات روانی دوره­ی نوجوانی، مجله سخن، ش 9، 1337

·         ویژگی­های اخلاقی و شخصیت پژوهشگری، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران 26، آذرماه 1381.


نوشته شده در تاريخ 90/05/27 توسط ایوب محمودی

آشنایی با دکتر علی شریعتمداری


نام و نام خانوادگي: علي شريعتمداري

 

تاريخ و محل تولد: 1302، شيراز

 

دكتر علي شريعتمداري تحصيلات ابتدايي و متوسطه خود را در شهر شيراز به پايان رسانيد و موفق به اخذ درجه ليسانس در دو رشته‌ي فلسفه و علوم تربيتي در سال 1332 و علوم قضايي در سال 1335 شد. وي كارشناسي ارشد رشته آموزش متوسطه را در سال 1336 از دانشگاه ميشيگان و دكتراي فلسفه، تعليم و تربيت و  برنامه ريزي درسي را در سال 1338 از دانشگاه تنسي دريافت كرد.

   دكتر شريعتمداري خدمات آموزشي خود را از آموزش و پرورش آغاز كرد و طي سال‌هاي 1321 تا 1328 به عنوان آموزگار و از سال 1330 لغايت 1335 به‌عنوان دبير به تدريس پرداخت. وي از سال 1339 به عنوان دانشيار علوم تربيتي دانشگاه شيراز و از سال 1343 به عنوان استاد علوم تربيتي دانشگاه اصفهان به تدريس مشغول شد و طي سال‌هاي 1344 تا 1346 به عنوان استاد مدعو در دانشگاه‌هاي اينديا و تنسي نيز به تدريس مشغول بود. دكتر شريعتمداري از سال 1358 تاكنون استاد تعليم و تربيت در دانشگاه تربيت معلم تهران است.

   از اهم سمت‌هاي اجرايي دكتر شريعتمداري سرپرستي دانشكده علوم تربيتي دانشگاه اصفهان، عضويت در ستاد انقلاب فرهنگي، سرپرستي گروه علوم انساني شوراي عالي انقلاب فرهنگي، سرپرستي گروه‌هاي برنامه‌ريزي در شوراي عالي برنامه ريزي، كميته علوم تربيتي، شوراي خبرگان بدون مدرك، و عضويت در هيات مركزي گزينش استاد، شوراي آموزش و پرورش، و رياست فرهنگستان علوم جمهوي اسلامي ايران بوده است. دكتر شريعتمداري همچنين عضو شوراي پژوهش‌هاي علمي كشور، سرپرست موسسه تحقيقات تربيتي دانشگاه تربيت معلم و عضو شوراي پژوهشي دانشگاه اصفهان بوده است. وي سابقه عضويت در هيات رئيسه انجمن‌هاي ايراني تعليم و تربيت، فلسفه تعليم و تربيت، و نيز انجمن روانشناسي ايران را دارد. دكتر شريعتمداري مدال درجه يك علمي و نشان درجه يك تعليم و تربيت جمهوري اسلامي ايران را نيز دريافت كرده است و مدير مسئول چهار مجله علمي بوده است.

     دكتر شريعتمداري مولف 24 جلد كتاب، مترجم 6 عنوان كتاب، مولف 70 عنوان مقاله علمي، اجتماعي، فرهنگي، مذهبي و مترجم 18 مقاله و مجله علمي بوده است.

     از جمله آثار استاد مي‌توان به كتاب‌هاي آموزش در حوزه و دانشگاه، روشنفكر كيست، تعليم و تربيت اسلامي، جايگاه علوم انساني در توليد علم، چگونگي ارتقاء سطح علمي كشور، نقد و خلاقيت در تفكر، نقد آرا برخي از دانشمندان معاصر، تعاليمات حضرت علي (ع)  و نظر شهيد مطهري، و سياست و خردمندي اشاره كرد.

   ويژگي ممتاز دكتر شريعتمداري، همراهي هميشگي فعاليت علمي، مذهبي و سياسي ايشان از ابتداي جواني تاكنون بوده است.


 


نوشته شده در تاريخ 90/05/23 توسط ایوب محمودی
تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است | طراحی : پیچک
فال حافظ